aftur
lýsingarorð aftur-beygður málfræði
afturbeygt fornafn
fornafnið sig, sér, sín (t.d. í samböndunum "vanda sig," "þvo sér," "skammast sín")
Beyging
‑beygð ‑beygt beygist eins og beygður
kk.kvk.hk.
nf.afturbeygður afturbeygð afturbeygt
þf.afturbeygðan afturbeygða afturbeygt
þgf.afturbeygðum afturbeygðri afturbeygðu
ef.afturbeygðs afturbeygðrar afturbeygðs
nf.afturbeygðir afturbeygðar afturbeygð
þf.afturbeygða afturbeygðar afturbeygð
þgf.afturbeygðum
ef.afturbeygðra
nf.afturbeygði afturbeygða afturbeygða
aukaföllafturbeygða afturbeygðu afturbeygða
öll föllafturbeygðu