afturbeyging

⋯

aftur fyrirfs./ao. forsetning/atviksorð

aftur íao. atviksorð

aftur meðfs. forsetning

aftur undanfs. forsetning

aftur úrao. atviksorð

afturábakgírno. kk. nafnorð karlkyn

afturbatino. kk. nafnorð karlkyn

afturbeygðurlo. lýsingarorð

afturbeygingno. kvk. nafnorð kvenkyn

afturbrettino. hk. nafnorð hvorugkyn

afturdekkno. hk. nafnorð hvorugkyn

afturdrifno. hk. nafnorð hvorugkyn

aftureldingno. kvk. nafnorð kvenkyn

afturendino. kk. nafnorð karlkyn

afturfóturno. kk. nafnorð karlkyn

afturförno. kvk. nafnorð kvenkyn

afturgangano. kvk. nafnorð kvenkyn

afturgenginnlo. lýsingarorð

afturgluggino. kk. nafnorð karlkyn

afturhaldno. hk. nafnorð hvorugkyn

afturhaldssamurlo. lýsingarorð

afturhaldsseggurno. kk. nafnorð karlkyn

afturhaldssemino. kvk. nafnorð kvenkyn

afturhaldsstefnano. kvk. nafnorð kvenkyn

afturhaldsöflno. hk. nafnorð hvorugkyn

afturhjólno. hk. nafnorð hvorugkyn

afturhjóladrifno. hk. nafnorð hvorugkyn

afturhlaðningurno. kk. nafnorð karlkyn

afturhlerino. kk. nafnorð karlkyn

afturhurðno. kvk. nafnorð kvenkyn

afturhvarfno. hk. nafnorð hvorugkyn

afturkallaso. sagnorð

afturkastno. hk. nafnorð hvorugkyn

afturkippurno. kk. nafnorð karlkyn

afturkomano. kvk. nafnorð kvenkyn

afturkreistingurno. kk. nafnorð karlkyn

afturkræfurlo. lýsingarorð

afturkvæmtlo. lýsingarorð

afturköllunno. kvk. nafnorð kvenkyn

afturljósno. hk. nafnorð hvorugkyn

afturbeyging

nafnorð, kvenkyn

aftur-beyging

það þegar notað er afturbeygt fornafn (raka sig, þvo sér, skammast sín)

Beyging

eignarfall eintölu ‑beygingar beygist eins og beyging

eintala

án greinismeð greini

nf.afturbeygingafturbeygingin

þf.afturbeyginguafturbeyginguna

þgf.afturbeyginguafturbeygingunni

ef.afturbeygingarafturbeygingarinnar

nf.þf.þgf.ef.

Heimildir: Íslensk nútímamálsorðabók og BÍN. Um gögn og leyfi.