afvega leiða
sagnorð afvega-leiða með þolfalli
leiða (e-n) í villu, ógöngur
- fíkniefnin hafa afvegaleitt unga manninn
- hann afvegaleiddi trúgjarna alþýðuna
sjá afvegaleiddur
Tengd orð
Beyging
‑leiddi ‑leitt beygist eins og leiða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafvegaleiði afvegaleiddi égafvegaleiði afvegaleiddi
þúafvegaleiðir afvegaleiddir þúafvegaleiðir afvegaleiddir
húnafvegaleiðir afvegaleiddi húnafvegaleiði afvegaleiddi
viðafvegaleiðum afvegaleiddum viðafvegaleiðum afvegaleiddum
þiðafvegaleiðið afvegaleidduð þiðafvegaleiðið afvegaleidduð
þauafvegaleiða afvegaleiddu þauafvegaleiði afvegaleiddu
| nafnháttur | afvega |
|---|---|
| sagnbót | afvega |
| boðháttur eintölu | afvega |
| boðháttur fleirtölu | afvega |
| stýfður boðháttur | afvega |
| lýsingarháttur nútíðar | afvega |
kk.kvk.hk.
nf.afvegaleiddur afvegaleidd afvegaleitt
þf.afvegaleiddan afvegaleidda afvegaleitt
þgf.afvegaleiddum afvegaleiddri afvegaleiddu
ef.afvegaleidds afvegaleiddrar afvegaleidds
nf.afvegaleiddir afvegaleiddar afvegaleidd
þf.afvegaleidda afvegaleiddar afvegaleidd
þgf.afvegaleiddum
ef.afvegaleiddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafvegaleiðist afvegaleiddist égafvegaleiðist afvegaleiddist
þúafvegaleiðist afvegaleiddist þúafvegaleiðist afvegaleiddist
húnafvegaleiðist afvegaleiddist húnafvegaleiðist afvegaleiddist
viðafvegaleiðumst afvegaleiddumst viðafvegaleiðumst afvegaleiddumst
þiðafvegaleiðist afvegaleiddust þiðafvegaleiðist afvegaleiddust
þauafvegaleiðast afvegaleiddust þauafvegaleiðist afvegaleiddust
| nafnháttur | afvega |
|---|---|
| sagnbót | afvega |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafvegaleiðistu afvegaleiddistu þúafvegaleiðistu afvegaleiddistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafvegaleiðirðu afvegaleiddirðu þúafvegaleiðirðu afvegaleiddirðu
þiðafvegaleiðiði afvegaleidduði þiðafvegaleiðiði afvegaleidduði