arf
sagnorð arf-leiða með þolfalli
ráðstafa eigum sínum eftir sinn dag (til e-s)
- hann arfleiddi þjón sinn að öllum eigum sínum
- hún ætlar að arfleiða safnið að listaverkunum
Beyging
‑leiddi ‑leitt beygist eins og leiða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égarfleiði arfleiddi égarfleiði arfleiddi
þúarfleiðir arfleiddir þúarfleiðir arfleiddir
húnarfleiðir arfleiddi húnarfleiði arfleiddi
viðarfleiðum arfleiddum viðarfleiðum arfleiddum
þiðarfleiðið arfleidduð þiðarfleiðið arfleidduð
þauarfleiða arfleiddu þauarfleiði arfleiddu
| nafnháttur | arf |
|---|---|
| sagnbót | arf |
| boðháttur eintölu | arf |
| boðháttur fleirtölu | arf |
| stýfður boðháttur | arf |
| lýsingarháttur nútíðar | arf |
kk.kvk.hk.
nf.arfleiddur arfleidd arfleitt
þf.arfleiddan arfleidda arfleitt
þgf.arfleiddum arfleiddri arfleiddu
ef.arfleidds arfleiddrar arfleidds
nf.arfleiddir arfleiddar arfleidd
þf.arfleidda arfleiddar arfleidd
þgf.arfleiddum
ef.arfleiddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúarfleiðirðu arfleiddirðu þúarfleiðirðu arfleiddirðu
þiðarfleiðiði arfleidduði þiðarfleiðiði arfleidduði