auð
lýsingarorð auð-kenndur lýsingarháttur þátíðar
sjá auðkenna
Beyging
auð
kk.kvk.hk.
nf.auðkenndur auðkennd auðkennt
þf.auðkenndan auðkennda auðkennt
þgf.auðkenndum auðkenndri auðkenndu
ef.auðkennds auðkenndrar auðkennds
nf.auðkenndir auðkenndar auðkennd
þf.auðkennda auðkenndar auðkennd
þgf.auðkenndum
ef.auðkenndra
nf.auðkenndi auðkennda auðkennda
aukaföllauðkennda auðkenndu auðkennda
öll föllauðkenndu
öll föllauðkenndari auðkenndari auðkenndara
öll föllauðkenndari
kk.kvk.hk.
nf.auðkenndastur auðkenndust auðkenndast
þf.auðkenndastan auðkenndasta auðkenndast
þgf.auðkenndustum auðkenndastri auðkenndustu
ef.auðkenndasts auðkenndastrar auðkenndasts
nf.auðkenndastir auðkenndastar auðkenndust
þf.auðkenndasta auðkenndastar auðkenndust
þgf.auðkenndustum
ef.auðkenndastra
nf.auðkenndasti auðkenndasta auðkenndasta
aukaföllauðkenndasta auðkenndustu auðkenndasta
öll föllauðkenndustu