auð mýkt
nafnorð, kvenkyn
auð-mýkt
það að vera auðmjúkur
- hún laut höfði í auðmýkt
- hann sættir sig af auðmýkt við hlutskipti sitt
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑mýktar beygist eins og mýkt
eintala
án greinismeð greini
nf.auðmýkt auðmýktin
þf.auðmýkt auðmýktina
þgf.auðmýkt auðmýktinni
ef.auðmýktar auðmýktarinnar