bölva

Merkingar

1. 1.

   viðhafa ljótt orðbragð, blóta

   • hún bölvaði hressilega þegar hún sá allan snjóinn
   • hann bölvaði lágt milli samanbitinna tannanna
2. 2.

   þgf.með þágufalli óska e-u(m) ills með ljótum orðum

   • hann bölvaði þeim degi sem hann kom fyrst til landsins

   • bölva honum í sand og ösku