blóta
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli dýrka (heiðið goð), sýna (goði) lotningu sína
blóta Óðin
- 2.
með þágufalli viðhafa ljótt orðbragð, bölva
- hún blótaði smiðunum fyrir slæm vinnubrögð
- hann getur ekki keyrt bíl án þess að blóta
blóta honum í sand og ösku
- ég blótaði bankanum í sand og ösku fyrir gjaldtökuna
Samheiti
- bölva,
- hábölva
Tengd orð
Beyging
blótaði blótað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblótablótaðiégblótiblótaði
þúblótarblótaðirþúblótirblótaðir
húnblótarblótaðihúnblótiblótaði
viðblótumblótuðumviðblótumblótuðum
þiðblótiðblótuðuðþiðblótiðblótuðuð
þaublótablótuðuþaublótiblótuðu
| nafnháttur | blóta |
|---|---|
| sagnbót | blótað |
| boðháttur eintölu | blótaðu |
| boðháttur fleirtölu | blótið |
| stýfður boðháttur | blóta |
| lýsingarháttur nútíðar | blótandi |
kk.kvk.hk.
nf.blótaðurblótuðblótað
þf.blótaðanblótaðablótað
þgf.blótuðumblótaðriblótuðu
ef.blótaðsblótaðrarblótaðs
nf.blótaðirblótaðarblótuð
þf.blótaðablótaðarblótuð
þgf.blótuðum
ef.blótaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblótarðublótaðirðuþúblótirðublótaðirðu
þiðblótiðiblótuðuðiþiðblótiðiblótuðuði