Yrða

búseturéttur

nafnorð, karlkyn

búsetu-réttur lögfræði

Merkingar

  1. 1.

    réttur sem fólk hefur öðlast til að búa í ákveðnu húsnæði

    • hún keypti búseturétt í nýrri blokk
  2. 2.

    réttur fólks til búsetu í ákveðnu landi

    • þeir sem búa á EES-svæðinu eru sjálfkrafa með búseturétt
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑réttar beygist eins og réttur