búsetu réttur
nafnorð, karlkyn
búsetu-réttur lögfræði
Merkingar
- 1.
réttur sem fólk hefur öðlast til að búa í ákveðnu húsnæði
- hún keypti búseturétt í nýrri blokk
- 2.
réttur fólks til búsetu í ákveðnu landi
- þeir sem búa á EES-svæðinu eru sjálfkrafa með búseturétt
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑réttar beygist eins og réttur
eintala
án greinismeð greini
nf.búseturéttur búseturétturinn
þf.búseturétt búseturéttinn
þgf.búseturétti búseturéttinum
ef.búseturéttar búseturéttarins