þvarga
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþvargaþvargaðiégþvargiþvargaði
þúþvargarþvargaðirþúþvargirþvargaðir
húnþvargarþvargaðihúnþvargiþvargaði
viðþvörgumþvörguðumviðþvörgumþvörguðum
þiðþvargiðþvörguðuðþiðþvargiðþvörguðuð
þauþvargaþvörguðuþauþvargiþvörguðu
| nafnháttur | þvarga |
|---|---|
| sagnbót | þvargað |
| boðháttur eintölu | þvargaðu |
| boðháttur fleirtölu | þvargið |
| stýfður boðháttur | þvarga |
| lýsingarháttur nútíðar | þvargandi |
kk.kvk.hk.
nf.þvargaðurþvörguðþvargað
þf.þvargaðanþvargaðaþvargað
þgf.þvörguðumþvargaðriþvörguðu
ef.þvargaðsþvargaðrarþvargaðs
nf.þvargaðirþvargaðarþvörguð
þf.þvargaðaþvargaðarþvörguð
þgf.þvörguðum
ef.þvargaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþvargastþvargaðistégþvargistþvargaðist
þúþvargastþvargaðistþúþvargistþvargaðist
húnþvargastþvargaðisthúnþvargistþvargaðist
viðþvörgumstþvörguðumstviðþvörgumstþvörguðumst
þiðþvargistþvörguðustþiðþvargistþvörguðust
þauþvargastþvörguðustþauþvargistþvörguðust
| nafnháttur | þvargast |
|---|---|
| sagnbót | þvargast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþvargastuþvargaðistuþúþvargistuþvargaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþvargarðuþvargaðirðuþúþvargirðuþvargaðirðu
þiðþvargiðiþvörguðuðiþiðþvargiðiþvörguðuði