þvinga
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþvingaþvingaðiégþvingiþvingaði
þúþvingarþvingaðirþúþvingirþvingaðir
húnþvingarþvingaðihúnþvingiþvingaði
viðþvingumþvinguðumviðþvingumþvinguðum
þiðþvingiðþvinguðuðþiðþvingiðþvinguðuð
þauþvingaþvinguðuþauþvingiþvinguðu
| nafnháttur | þvinga |
|---|---|
| sagnbót | þvingað |
| boðháttur eintölu | þvingaðu |
| boðháttur fleirtölu | þvingið |
| stýfður boðháttur | þvinga |
| lýsingarháttur nútíðar | þvingandi |
kk.kvk.hk.
nf.þvingaðurþvinguðþvingað
þf.þvingaðanþvingaðaþvingað
þgf.þvinguðumþvingaðriþvinguðu
ef.þvingaðsþvingaðrarþvingaðs
nf.þvingaðirþvingaðarþvinguð
þf.þvingaðaþvingaðarþvinguð
þgf.þvinguðum
ef.þvingaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþvingastþvingaðistégþvingistþvingaðist
þúþvingastþvingaðistþúþvingistþvingaðist
húnþvingastþvingaðisthúnþvingistþvingaðist
viðþvingumstþvinguðumstviðþvingumstþvinguðumst
þiðþvingistþvinguðustþiðþvingistþvinguðust
þauþvingastþvinguðustþauþvingistþvinguðust
| nafnháttur | þvingast |
|---|---|
| sagnbót | þvingast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþvingastuþvingaðistuþúþvingistuþvingaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþvingarðuþvingaðirðuþúþvingirðuþvingaðirðu
þiðþvingiðiþvinguðuðiþiðþvingiðiþvinguðuði