þvinga

Merkingar

1. 1.

   beita (e-n) nauðung, neyða (e-n)

   • ráðherrann var þvingaður til að segja af sér
   • lögreglan þvingaði ökumanninn út af veginum

   • þgf.með þágufalli þvinga handboltaleikjum upp á sjónvarpsáhorfendur

2. 2.

   þrengja (e-u), koma (e-u) fyrir með afli

   • hann varð að þvinga gluggann til að hann lokaðist
3. 3.

   hefta (e-ð), hamla (e-u)

   • þessi bílstóll þvingar hreyfingar barnsins