endurrita
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurritaendurritaðiégendurritiendurritaði
þúendurritarendurritaðirþúendurritirendurritaðir
húnendurritarendurritaðihúnendurritiendurritaði
viðendurritumendurrituðumviðendurritumendurrituðum
þiðendurritiðendurrituðuðþiðendurritiðendurrituðuð
þauendurritaendurrituðuþauendurritiendurrituðu
| nafnháttur | endurrita |
|---|---|
| sagnbót | endurritað |
| boðháttur eintölu | endurritaðu |
| boðháttur fleirtölu | endurritið |
| stýfður boðháttur | endurrita |
| lýsingarháttur nútíðar | endurritandi |
kk.kvk.hk.
nf.endurritaðurendurrituðendurritað
þf.endurritaðanendurritaðaendurritað
þgf.endurrituðumendurritaðriendurrituðu
ef.endurritaðsendurritaðrarendurritaðs
nf.endurritaðirendurritaðarendurrituð
þf.endurritaðaendurritaðarendurrituð
þgf.endurrituðum
ef.endurritaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurritastendurritaðistégendurritistendurritaðist
þúendurritastendurritaðistþúendurritistendurritaðist
húnendurritastendurritaðisthúnendurritistendurritaðist
viðendurritumstendurrituðumstviðendurritumstendurrituðumst
þiðendurritistendurrituðustþiðendurritistendurrituðust
þauendurritastendurrituðustþauendurritistendurrituðust
| nafnháttur | endurritast |
|---|---|
| sagnbót | endurritast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurritastuendurritaðistuþúendurritistuendurritaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurritarðuendurritaðirðuþúendurritirðuendurritaðirðu
þiðendurritiðiendurrituðuðiþiðendurritiðiendurrituðuði