endur rita
sagnorð endur-rita með þolfalli
rita eða skrifa upp aftur, t.d. handrit eða ritgerð
- skrifarar sáu um að endurrita fornar bækur
Beyging
‑ritaði ‑ritað beygist eins og rita
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurrita endurritaði égendurriti endurritaði
þúendurritar endurritaðir þúendurritir endurritaðir
húnendurritar endurritaði húnendurriti endurritaði
viðendurritum endurrituðum viðendurritum endurrituðum
þiðendurritið endurrituðuð þiðendurritið endurrituðuð
þauendurrita endurrituðu þauendurriti endurrituðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurritaður endurrituð endurritað
þf.endurritaðan endurritaða endurritað
þgf.endurrituðum endurritaðri endurrituðu
ef.endurritaðs endurritaðrar endurritaðs
nf.endurritaðir endurritaðar endurrituð
þf.endurritaða endurritaðar endurrituð
þgf.endurrituðum
ef.endurritaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurritast endurritaðist égendurritist endurritaðist
þúendurritast endurritaðist þúendurritist endurritaðist
húnendurritast endurritaðist húnendurritist endurritaðist
viðendurritumst endurrituðumst viðendurritumst endurrituðumst
þiðendurritist endurrituðust þiðendurritist endurrituðust
þauendurritast endurrituðust þauendurritist endurrituðust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurritastu endurritaðistu þúendurritistu endurritaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurritarðu endurritaðirðu þúendurritirðu endurritaðirðu
þiðendurritiði endurrituðuði þiðendurritiði endurrituðuði