halla
sagnorð
Aukafletta
- hallast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghallahallaðiéghallihallaði
þúhallarhallaðirþúhallirhallaðir
húnhallarhallaðihúnhallihallaði
viðhöllumhölluðumviðhöllumhölluðum
þiðhalliðhölluðuðþiðhalliðhölluðuð
þauhallahölluðuþauhallihölluðu
það, mérhallarhallaðiþað, mérhallihallaði
| nafnháttur | halla |
|---|---|
| sagnbót | hallað |
| boðháttur eintölu | hallaðu |
| boðháttur fleirtölu | hallið |
| stýfður boðháttur | halla |
| lýsingarháttur nútíðar | hallandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghallasthallaðistéghallisthallaðist
þúhallasthallaðistþúhallisthallaðist
húnhallasthallaðisthúnhallisthallaðist
viðhöllumsthölluðumstviðhöllumsthölluðumst
þiðhallisthölluðustþiðhallisthölluðust
þauhallasthölluðustþauhallisthölluðust
þaðhallasthallaðistþaðhallisthallaðist
| nafnháttur | hallast |
|---|---|
| sagnbót | hallast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhallastuhallaðistuþúhallistuhallaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhallarðuhallaðirðuþúhallirðuhallaðirðu
þiðhalliðihölluðuðiþiðhalliðihölluðuði