handsauma
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghandsaumahandsaumaðiéghandsaumihandsaumaði
þúhandsaumarhandsaumaðirþúhandsaumirhandsaumaðir
húnhandsaumarhandsaumaðihúnhandsaumihandsaumaði
viðhandsaumumhandsaumuðumviðhandsaumumhandsaumuðum
þiðhandsaumiðhandsaumuðuðþiðhandsaumiðhandsaumuðuð
þauhandsaumahandsaumuðuþauhandsaumihandsaumuðu
| nafnháttur | handsauma |
|---|---|
| sagnbót | handsaumað |
| boðháttur eintölu | handsaumaðu |
| boðháttur fleirtölu | handsaumið |
| stýfður boðháttur | handsauma |
| lýsingarháttur nútíðar | handsaumandi |
kk.kvk.hk.
nf.handsaumaðurhandsaumuðhandsaumað
þf.handsaumaðanhandsaumaðahandsaumað
þgf.handsaumuðumhandsaumaðrihandsaumuðu
ef.handsaumaðshandsaumaðrarhandsaumaðs
nf.handsaumaðirhandsaumaðarhandsaumuð
þf.handsaumaðahandsaumaðarhandsaumuð
þgf.handsaumuðum
ef.handsaumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhandsaumarðuhandsaumaðirðuþúhandsaumirðuhandsaumaðirðu
þiðhandsaumiðihandsaumuðuðiþiðhandsaumiðihandsaumuðuði