hand
sagnorð hand-sauma með þolfalli
Tengd orð
Beyging
‑saumaði ‑saumað beygist eins og sauma
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghandsauma handsaumaði éghandsaumi handsaumaði
þúhandsaumar handsaumaðir þúhandsaumir handsaumaðir
húnhandsaumar handsaumaði húnhandsaumi handsaumaði
viðhandsaumum handsaumuðum viðhandsaumum handsaumuðum
þiðhandsaumið handsaumuðuð þiðhandsaumið handsaumuðuð
þauhandsauma handsaumuðu þauhandsaumi handsaumuðu
| nafnháttur | hand |
|---|---|
| sagnbót | hand |
| boðháttur eintölu | hand |
| boðháttur fleirtölu | hand |
| stýfður boðháttur | hand |
| lýsingarháttur nútíðar | hand |
kk.kvk.hk.
nf.handsaumaður handsaumuð handsaumað
þf.handsaumaðan handsaumaða handsaumað
þgf.handsaumuðum handsaumaðri handsaumuðu
ef.handsaumaðs handsaumaðrar handsaumaðs
nf.handsaumaðir handsaumaðar handsaumuð
þf.handsaumaða handsaumaðar handsaumuð
þgf.handsaumuðum
ef.handsaumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhandsaumarðu handsaumaðirðu þúhandsaumirðu handsaumaðirðu
þiðhandsaumiði handsaumuðuði þiðhandsaumiði handsaumuðuði