hurta
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghurtahurtaðiéghurtihurtaði
þúhurtarhurtaðirþúhurtirhurtaðir
húnhurtarhurtaðihúnhurtihurtaði
viðhurtumhurtuðumviðhurtumhurtuðum
þiðhurtiðhurtuðuðþiðhurtiðhurtuðuð
þauhurtahurtuðuþauhurtihurtuðu
| nafnháttur | hurta |
|---|---|
| sagnbót | hurtað |
| boðháttur eintölu | hurtaðu |
| boðháttur fleirtölu | hurtið |
| stýfður boðháttur | hurta |
| lýsingarháttur nútíðar | hurtandi |
kk.kvk.hk.
nf.hurtaðurhurtuðhurtað
þf.hurtaðanhurtaðahurtað
þgf.hurtuðumhurtaðrihurtuðu
ef.hurtaðshurtaðrarhurtaðs
nf.hurtaðirhurtaðarhurtuð
þf.hurtaðahurtaðarhurtuð
þgf.hurtuðum
ef.hurtaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghurtasthurtaðistéghurtisthurtaðist
þúhurtasthurtaðistþúhurtisthurtaðist
húnhurtasthurtaðisthúnhurtisthurtaðist
viðhurtumsthurtuðumstviðhurtumsthurtuðumst
þiðhurtisthurtuðustþiðhurtisthurtuðust
þauhurtasthurtuðustþauhurtisthurtuðust
| nafnháttur | hurtast |
|---|---|
| sagnbót | hurtast |