huska
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghuskahuskaðiéghuskihuskaði
þúhuskarhuskaðirþúhuskirhuskaðir
húnhuskarhuskaðihúnhuskihuskaði
viðhuskumhuskuðumviðhuskumhuskuðum
þiðhuskiðhuskuðuðþiðhuskiðhuskuðuð
þauhuskahuskuðuþauhuskihuskuðu
| nafnháttur | huska |
|---|---|
| sagnbót | huskað |
| boðháttur eintölu | huskaðu |
| boðháttur fleirtölu | huskið |
| stýfður boðháttur | huska |
| lýsingarháttur nútíðar | huskandi |
kk.kvk.hk.
nf.huskaðurhuskuðhuskað
þf.huskaðanhuskaðahuskað
þgf.huskuðumhuskaðrihuskuðu
ef.huskaðshuskaðrarhuskaðs
nf.huskaðirhuskaðarhuskuð
þf.huskaðahuskaðarhuskuð
þgf.huskuðum
ef.huskaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghuskasthuskaðistéghuskisthuskaðist
þúhuskasthuskaðistþúhuskisthuskaðist
húnhuskasthuskaðisthúnhuskisthuskaðist
viðhuskumsthuskuðumstviðhuskumsthuskuðumst
þiðhuskisthuskuðustþiðhuskisthuskuðust
þauhuskasthuskuðustþauhuskisthuskuðust
| nafnháttur | huskast |
|---|---|
| sagnbót | huskast |