kanka
sagnorð
Aukafletta
- kankast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkankakankaðiégkankikankaði
þúkankarkankaðirþúkankirkankaðir
húnkankarkankaðihúnkankikankaði
viðkönkumkönkuðumviðkönkumkönkuðum
þiðkankiðkönkuðuðþiðkankiðkönkuðuð
þaukankakönkuðuþaukankikönkuðu
| nafnháttur | kanka |
|---|---|
| sagnbót | kankað |
| boðháttur eintölu | kankaðu |
| boðháttur fleirtölu | kankið |
| stýfður boðháttur | kanka |
| lýsingarháttur nútíðar | kankandi |
kk.kvk.hk.
nf.kankaðurkönkuðkankað
þf.kankaðankankaðakankað
þgf.könkuðumkankaðrikönkuðu
ef.kankaðskankaðrarkankaðs
nf.kankaðirkankaðarkönkuð
þf.kankaðakankaðarkönkuð
þgf.könkuðum
ef.kankaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkankastkankaðistégkankistkankaðist
þúkankastkankaðistþúkankistkankaðist
húnkankastkankaðisthúnkankistkankaðist
viðkönkumstkönkuðumstviðkönkumstkönkuðumst
þiðkankistkönkuðustþiðkankistkönkuðust
þaukankastkönkuðustþaukankistkönkuðust
| nafnháttur | kankast |
|---|---|
| sagnbót | kankast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkankastukankaðistuþúkankistukankaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkankarðukankaðirðuþúkankirðukankaðirðu
þiðkankiðikönkuðuðiþiðkankiðikönkuðuði