kanna
sagnorð
Aukafletta
- kannast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkannakannaðiégkannikannaði
þúkannarkannaðirþúkannirkannaðir
húnkannarkannaðihúnkannikannaði
viðkönnumkönnuðumviðkönnumkönnuðum
þiðkanniðkönnuðuðþiðkanniðkönnuðuð
þaukannakönnuðuþaukannikönnuðu
| nafnháttur | kanna |
|---|---|
| sagnbót | kannað |
| boðháttur eintölu | kannaðu |
| boðháttur fleirtölu | kannið |
| stýfður boðháttur | kanna |
| lýsingarháttur nútíðar | kannandi |
kk.kvk.hk.
nf.kannaðurkönnuðkannað
þf.kannaðankannaðakannað
þgf.könnuðumkannaðrikönnuðu
ef.kannaðskannaðrarkannaðs
nf.kannaðirkannaðarkönnuð
þf.kannaðakannaðarkönnuð
þgf.könnuðum
ef.kannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkannastkannaðistégkannistkannaðist
þúkannastkannaðistþúkannistkannaðist
húnkannastkannaðisthúnkannistkannaðist
viðkönnumstkönnuðumstviðkönnumstkönnuðumst
þiðkannistkönnuðustþiðkannistkönnuðust
þaukannastkönnuðustþaukannistkönnuðust
| nafnháttur | kannast |
|---|---|
| sagnbót | kannast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkannastukannaðistuþúkannistukannaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkannarðukannaðirðuþúkannirðukannaðirðu
þiðkanniðikönnuðuðiþiðkanniðikönnuðuði