kanna
sagnorð með þolfalli
sjá einnig kanna nafnorð, kvenkyn
rannsaka (e-ð), skoða (e-ð)
- ég fór fram í eldhús til að kanna hvort eitthvað væri eftir af kökunni
- vísindamenn hafa ekki kannað geiminn til fullnustu
Tengd orð
Beyging
kannaði kannað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkannakannaðiégkannikannaði
þúkannarkannaðirþúkannirkannaðir
húnkannarkannaðihúnkannikannaði
viðkönnumkönnuðumviðkönnumkönnuðum
þiðkanniðkönnuðuðþiðkanniðkönnuðuð
þaukannakönnuðuþaukannikönnuðu
| nafnháttur | kanna |
|---|---|
| sagnbót | kannað |
| boðháttur eintölu | kannaðu |
| boðháttur fleirtölu | kannið |
| stýfður boðháttur | kanna |
| lýsingarháttur nútíðar | kannandi |
kk.kvk.hk.
nf.kannaðurkönnuðkannað
þf.kannaðankannaðakannað
þgf.könnuðumkannaðrikönnuðu
ef.kannaðskannaðrarkannaðs
nf.kannaðirkannaðarkönnuð
þf.kannaðakannaðarkönnuð
þgf.könnuðum
ef.kannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkannastkannaðistégkannistkannaðist
þúkannastkannaðistþúkannistkannaðist
húnkannastkannaðisthúnkannistkannaðist
viðkönnumstkönnuðumstviðkönnumstkönnuðumst
þiðkannistkönnuðustþiðkannistkönnuðust
þaukannastkönnuðustþaukannistkönnuðust
| nafnháttur | kannast |
|---|---|
| sagnbót | kannast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkannastukannaðistuþúkannistukannaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkannarðukannaðirðuþúkannirðukannaðirðu
þiðkanniðikönnuðuðiþiðkanniðikönnuðuði