kenna
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkennikenndiégkennikenndi
þúkennirkenndirþúkennirkenndir
húnkennirkenndihúnkennikenndi
viðkennumkenndumviðkennumkenndum
þiðkenniðkennduðþiðkenniðkennduð
þaukennakennduþaukennikenndu
mínkennirkenndimínkennikenndi
| nafnháttur | kenna |
|---|---|
| sagnbót | kennt |
| boðháttur eintölu | kenndu |
| boðháttur fleirtölu | kennið |
| stýfður boðháttur | kenn |
| lýsingarháttur nútíðar | kennandi |
kk.kvk.hk.
nf.kenndurkenndkennt
þf.kenndankenndakennt
þgf.kenndumkenndrikenndu
ef.kenndskenndrarkennds
nf.kenndirkenndarkennd
þf.kenndakenndarkennd
þgf.kenndum
ef.kenndra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkennirðukenndirðuþúkennirðukenndirðu
þiðkenniðikennduðiþiðkenniðikennduði