meinga
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeingameingaðiégmeingimeingaði
þúmeingarmeingaðirþúmeingirmeingaðir
húnmeingarmeingaðihúnmeingimeingaði
viðmeingummeinguðumviðmeingummeinguðum
þiðmeingiðmeinguðuðþiðmeingiðmeinguðuð
þaumeingameinguðuþaumeingimeinguðu
| nafnháttur | meinga |
|---|---|
| sagnbót | meingað |
| boðháttur eintölu | meingaðu |
| boðháttur fleirtölu | meingið |
| stýfður boðháttur | meinga |
| lýsingarháttur nútíðar | meingandi |
kk.kvk.hk.
nf.meingaðurmeinguðmeingað
þf.meingaðanmeingaðameingað
þgf.meinguðummeingaðrimeinguðu
ef.meingaðsmeingaðrarmeingaðs
nf.meingaðirmeingaðarmeinguð
þf.meingaðameingaðarmeinguð
þgf.meinguðum
ef.meingaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeingastmeingaðistégmeingistmeingaðist
þúmeingastmeingaðistþúmeingistmeingaðist
húnmeingastmeingaðisthúnmeingistmeingaðist
viðmeingumstmeinguðumstviðmeingumstmeinguðumst
þiðmeingistmeinguðustþiðmeingistmeinguðust
þaumeingastmeinguðustþaumeingistmeinguðust
| nafnháttur | meingast |
|---|---|
| sagnbót | meingast |