meinka
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeinkameinkaðiégmeinkimeinkaði
þúmeinkarmeinkaðirþúmeinkirmeinkaðir
húnmeinkarmeinkaðihúnmeinkimeinkaði
viðmeinkummeinkuðumviðmeinkummeinkuðum
þiðmeinkiðmeinkuðuðþiðmeinkiðmeinkuðuð
þaumeinkameinkuðuþaumeinkimeinkuðu
| nafnháttur | meinka |
|---|---|
| sagnbót | meinkað |
| boðháttur eintölu | meinkaðu |
| boðháttur fleirtölu | meinkið |
| stýfður boðháttur | meinka |
| lýsingarháttur nútíðar | meinkandi |
kk.kvk.hk.
nf.meinkaðurmeinkuðmeinkað
þf.meinkaðanmeinkaðameinkað
þgf.meinkuðummeinkaðrimeinkuðu
ef.meinkaðsmeinkaðrarmeinkaðs
nf.meinkaðirmeinkaðarmeinkuð
þf.meinkaðameinkaðarmeinkuð
þgf.meinkuðum
ef.meinkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeinkastmeinkaðistégmeinkistmeinkaðist
þúmeinkastmeinkaðistþúmeinkistmeinkaðist
húnmeinkastmeinkaðisthúnmeinkistmeinkaðist
viðmeinkumstmeinkuðumstviðmeinkumstmeinkuðumst
þiðmeinkistmeinkuðustþiðmeinkistmeinkuðust
þaumeinkastmeinkuðustþaumeinkistmeinkuðust
| nafnháttur | meinkast |
|---|---|
| sagnbót | meinkast |