sauma
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsaumasaumaðiégsaumisaumaði
þúsaumarsaumaðirþúsaumirsaumaðir
húnsaumarsaumaðihúnsaumisaumaði
viðsaumumsaumuðumviðsaumumsaumuðum
þiðsaumiðsaumuðuðþiðsaumiðsaumuðuð
þausaumasaumuðuþausaumisaumuðu
| nafnháttur | sauma |
|---|---|
| sagnbót | saumað |
| boðháttur eintölu | saumaðu |
| boðháttur fleirtölu | saumið |
| stýfður boðháttur | sauma |
| lýsingarháttur nútíðar | saumandi |
kk.kvk.hk.
nf.saumaðursaumuðsaumað
þf.saumaðansaumaðasaumað
þgf.saumuðumsaumaðrisaumuðu
ef.saumaðssaumaðrarsaumaðs
nf.saumaðirsaumaðarsaumuð
þf.saumaðasaumaðarsaumuð
þgf.saumuðum
ef.saumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsaumastsaumaðistégsaumistsaumaðist
þúsaumastsaumaðistþúsaumistsaumaðist
húnsaumastsaumaðisthúnsaumistsaumaðist
viðsaumumstsaumuðumstviðsaumumstsaumuðumst
þiðsaumistsaumuðustþiðsaumistsaumuðust
þausaumastsaumuðustþausaumistsaumuðust
| nafnháttur | saumast |
|---|---|
| sagnbót | saumast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsaumastusaumaðistuþúsaumistusaumaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsaumarðusaumaðirðuþúsaumirðusaumaðirðu
þiðsaumiðisaumuðuðiþiðsaumiðisaumuðuði