selflytja
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égselflytselfluttiégselflytjiselflytti
þúselflyturselfluttirþúselflytjirselflyttir
húnselflyturselfluttihúnselflytjiselflytti
viðselflytjumselfluttumviðselflytjumselflyttum
þiðselflytjiðselfluttuðþiðselflytjiðselflyttuð
þauselflytjaselfluttuþauselflytjiselflyttu
| nafnháttur | selflytja |
|---|---|
| sagnbót | selflutt |
| boðháttur eintölu | selflyttu |
| boðháttur fleirtölu | selflytjið |
| stýfður boðháttur | selflyt |
| lýsingarháttur nútíðar | selflytjandi |
kk.kvk.hk.
nf.selflutturselfluttselflutt
þf.selfluttanselfluttaselflutt
þgf.selfluttumselfluttriselfluttu
ef.selfluttsselfluttrarselflutts
nf.selfluttirselfluttarselflutt
þf.selfluttaselfluttarselflutt
þgf.selfluttum
ef.selfluttra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égselflystselfluttistégselflytjistselflyttist
þúselflystselfluttistþúselflytjistselflyttist
húnselflystselfluttisthúnselflytjistselflyttist
viðselflytjumstselfluttumstviðselflytjumstselflyttumst
þiðselflytjistselfluttustþiðselflytjistselflyttust
þauselflytjastselfluttustþauselflytjistselflyttust
| nafnháttur | selflytjast |
|---|---|
| sagnbót | selflust |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúselflystuselfluttistuþúselflytjistuselflyttistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúselflyturðuselfluttirðuþúselflytjirðuselflyttirðu
þiðselflytjiðiselfluttuðiþiðselflytjiðiselflyttuði