umsemja
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumsemumsamdiégumsemjiumsemdi
þúumsemurumsamdirþúumsemjirumsemdir
húnumsemurumsamdihúnumsemjiumsemdi
viðumsemjumumsömdumviðumsemjumumsemdum
þiðumsemjiðumsömduðþiðumsemjiðumsemduð
þauumsemjaumsömduþauumsemjiumsemdu
| nafnháttur | umsemja |
|---|---|
| sagnbót | umsamið |
| boðháttur eintölu | umsemdu |
| boðháttur fleirtölu | umsemjið |
| stýfður boðháttur | umsem |
| lýsingarháttur nútíðar | umsemjandi |
kk.kvk.hk.
nf.umsaminnumsaminumsamið
þf.umsaminnumsamdaumsamið
þgf.umsömdumumsaminniumsömdu
ef.umsaminsumsaminnarumsamins
nf.umsamdirumsamdarumsamin
þf.umsamdaumsamdarumsamin
þgf.umsömdum
ef.umsaminna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumsemstumsamdistégumsemjistumsemdist
þúumsemstumsamdistþúumsemjistumsemdist
húnumsemstumsamdisthúnumsemjistumsemdist
viðumsemjumstumsömdumstviðumsemjumstumsemdumst
þiðumsemjistumsömdustþiðumsemjistumsemdust
þauumsemjastumsömdustþauumsemjistumsemdust
| nafnháttur | umsemjast |
|---|---|
| sagnbót | umsamist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumsemstuumsamdistuþúumsemjistuumsemdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumsemurðuumsamdirðuþúumsemjirðuumsemdirðu
þiðumsemjiðiumsömduðiþiðumsemjiðiumsemduði