um
sagnorð um-semja með þolfalli
semja (e-ð) aftur með breytingum, upp á nýtt
- nemandinn var látinn umsemja ritgerðina
Beyging
um
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumsem umsamdi égumsemji umsemdi
þúumsemur umsamdir þúumsemjir umsemdir
húnumsemur umsamdi húnumsemji umsemdi
viðumsemjum umsömdum viðumsemjum umsemdum
þiðumsemjið umsömduð þiðumsemjið umsemduð
þauumsemja umsömdu þauumsemji umsemdu
| nafnháttur | um |
|---|---|
| sagnbót | um |
| boðháttur eintölu | um |
| boðháttur fleirtölu | um |
| stýfður boðháttur | um |
| lýsingarháttur nútíðar | um |
kk.kvk.hk.
nf.umsaminn umsamin umsamið
þf.umsaminn umsamda umsamið
þgf.umsömdum umsaminni umsömdu
ef.umsamins umsaminnar umsamins
nf.umsamdir umsamdar umsamin
þf.umsamda umsamdar umsamin
þgf.umsömdum
ef.umsaminna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumsemst umsamdist égumsemjist umsemdist
þúumsemst umsamdist þúumsemjist umsemdist
húnumsemst umsamdist húnumsemjist umsemdist
viðumsemjumst umsömdumst viðumsemjumst umsemdumst
þiðumsemjist umsömdust þiðumsemjist umsemdust
þauumsemjast umsömdust þauumsemjist umsemdust
| nafnháttur | um |
|---|---|
| sagnbót | um |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumsemstu umsamdistu þúumsemjistu umsemdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumsemurðu umsamdirðu þúumsemjirðu umsemdirðu
þiðumsemjiði umsömduði þiðumsemjiði umsemduði