umtúlka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumtúlkaumtúlkaðiégumtúlkiumtúlkaði
þúumtúlkarumtúlkaðirþúumtúlkirumtúlkaðir
húnumtúlkarumtúlkaðihúnumtúlkiumtúlkaði
viðumtúlkumumtúlkuðumviðumtúlkumumtúlkuðum
þiðumtúlkiðumtúlkuðuðþiðumtúlkiðumtúlkuðuð
þauumtúlkaumtúlkuðuþauumtúlkiumtúlkuðu
| nafnháttur | umtúlka |
|---|---|
| sagnbót | umtúlkað |
| boðháttur eintölu | umtúlkaðu |
| boðháttur fleirtölu | umtúlkið |
| stýfður boðháttur | umtúlka |
| lýsingarháttur nútíðar | umtúlkandi |
kk.kvk.hk.
nf.umtúlkaðurumtúlkuðumtúlkað
þf.umtúlkaðanumtúlkaðaumtúlkað
þgf.umtúlkuðumumtúlkaðriumtúlkuðu
ef.umtúlkaðsumtúlkaðrarumtúlkaðs
nf.umtúlkaðirumtúlkaðarumtúlkuð
þf.umtúlkaðaumtúlkaðarumtúlkuð
þgf.umtúlkuðum
ef.umtúlkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumtúlkastumtúlkaðistégumtúlkistumtúlkaðist
þúumtúlkastumtúlkaðistþúumtúlkistumtúlkaðist
húnumtúlkastumtúlkaðisthúnumtúlkistumtúlkaðist
viðumtúlkumstumtúlkuðumstviðumtúlkumstumtúlkuðumst
þiðumtúlkistumtúlkuðustþiðumtúlkistumtúlkuðust
þauumtúlkastumtúlkuðustþauumtúlkistumtúlkuðust
| nafnháttur | umtúlkast |
|---|---|
| sagnbót | umtúlkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumtúlkastuumtúlkaðistuþúumtúlkistuumtúlkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumtúlkarðuumtúlkaðirðuþúumtúlkirðuumtúlkaðirðu
þiðumtúlkiðiumtúlkuðuðiþiðumtúlkiðiumtúlkuðuði