umvanda
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumvandaumvandaðiégumvandiumvandaði
þúumvandarumvandaðirþúumvandirumvandaðir
húnumvandarumvandaðihúnumvandiumvandaði
viðumvöndumumvönduðumviðumvöndumumvönduðum
þiðumvandiðumvönduðuðþiðumvandiðumvönduðuð
þauumvandaumvönduðuþauumvandiumvönduðu
| nafnháttur | umvanda |
|---|---|
| sagnbót | umvandað |
| boðháttur eintölu | umvandaðu |
| boðháttur fleirtölu | umvandið |
| stýfður boðháttur | umvanda |
| lýsingarháttur nútíðar | umvandandi |
kk.kvk.hk.
nf.umvandaðurumvönduðumvandað
þf.umvandaðanumvandaðaumvandað
þgf.umvönduðumumvandaðriumvönduðu
ef.umvandaðsumvandaðrarumvandaðs
nf.umvandaðirumvandaðarumvönduð
þf.umvandaðaumvandaðarumvönduð
þgf.umvönduðum
ef.umvandaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumvandastumvandaðistégumvandistumvandaðist
þúumvandastumvandaðistþúumvandistumvandaðist
húnumvandastumvandaðisthúnumvandistumvandaðist
viðumvöndumstumvönduðumstviðumvöndumstumvönduðumst
þiðumvandistumvönduðustþiðumvandistumvönduðust
þauumvandastumvönduðustþauumvandistumvönduðust
| nafnháttur | umvandast |
|---|---|
| sagnbót | umvandast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumvandastuumvandaðistuþúumvandistuumvandaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumvandarðuumvandaðirðuþúumvandirðuumvandaðirðu
þiðumvandiðiumvönduðuðiþiðumvandiðiumvönduðuði