vanhelga
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvanhelgavanhelgaðiégvanhelgivanhelgaði
þúvanhelgarvanhelgaðirþúvanhelgirvanhelgaðir
húnvanhelgarvanhelgaðihúnvanhelgivanhelgaði
viðvanhelgumvanhelguðumviðvanhelgumvanhelguðum
þiðvanhelgiðvanhelguðuðþiðvanhelgiðvanhelguðuð
þauvanhelgavanhelguðuþauvanhelgivanhelguðu
| nafnháttur | vanhelga |
|---|---|
| sagnbót | vanhelgað |
| boðháttur eintölu | vanhelgaðu |
| boðháttur fleirtölu | vanhelgið |
| stýfður boðháttur | vanhelga |
| lýsingarháttur nútíðar | vanhelgandi |
kk.kvk.hk.
nf.vanhelgaðurvanhelguðvanhelgað
þf.vanhelgaðanvanhelgaðavanhelgað
þgf.vanhelguðumvanhelgaðrivanhelguðu
ef.vanhelgaðsvanhelgaðrarvanhelgaðs
nf.vanhelgaðirvanhelgaðarvanhelguð
þf.vanhelgaðavanhelgaðarvanhelguð
þgf.vanhelguðum
ef.vanhelgaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvanhelgastvanhelgaðistégvanhelgistvanhelgaðist
þúvanhelgastvanhelgaðistþúvanhelgistvanhelgaðist
húnvanhelgastvanhelgaðisthúnvanhelgistvanhelgaðist
viðvanhelgumstvanhelguðumstviðvanhelgumstvanhelguðumst
þiðvanhelgistvanhelguðustþiðvanhelgistvanhelguðust
þauvanhelgastvanhelguðustþauvanhelgistvanhelguðust
| nafnháttur | vanhelgast |
|---|---|
| sagnbót | vanhelgast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvanhelgastuvanhelgaðistuþúvanhelgistuvanhelgaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvanhelgarðuvanhelgaðirðuþúvanhelgirðuvanhelgaðirðu
þiðvanhelgiðivanhelguðuðiþiðvanhelgiðivanhelguðuði