van
sagnorð van-helga með þolfalli
sýna (helgidómi) óvirðingu, vanvirða (e-ð)
- kirkjugarðurinn var vanhelgaður með skemmdarverkum
Beyging
‑helgaði ‑helgað beygist eins og helga
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvanhelga vanhelgaði égvanhelgi vanhelgaði
þúvanhelgar vanhelgaðir þúvanhelgir vanhelgaðir
húnvanhelgar vanhelgaði húnvanhelgi vanhelgaði
viðvanhelgum vanhelguðum viðvanhelgum vanhelguðum
þiðvanhelgið vanhelguðuð þiðvanhelgið vanhelguðuð
þauvanhelga vanhelguðu þauvanhelgi vanhelguðu
| nafnháttur | van |
|---|---|
| sagnbót | van |
| boðháttur eintölu | van |
| boðháttur fleirtölu | van |
| stýfður boðháttur | van |
| lýsingarháttur nútíðar | van |
kk.kvk.hk.
nf.vanhelgaður vanhelguð vanhelgað
þf.vanhelgaðan vanhelgaða vanhelgað
þgf.vanhelguðum vanhelgaðri vanhelguðu
ef.vanhelgaðs vanhelgaðrar vanhelgaðs
nf.vanhelgaðir vanhelgaðar vanhelguð
þf.vanhelgaða vanhelgaðar vanhelguð
þgf.vanhelguðum
ef.vanhelgaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvanhelgast vanhelgaðist égvanhelgist vanhelgaðist
þúvanhelgast vanhelgaðist þúvanhelgist vanhelgaðist
húnvanhelgast vanhelgaðist húnvanhelgist vanhelgaðist
viðvanhelgumst vanhelguðumst viðvanhelgumst vanhelguðumst
þiðvanhelgist vanhelguðust þiðvanhelgist vanhelguðust
þauvanhelgast vanhelguðust þauvanhelgist vanhelguðust
| nafnháttur | van |
|---|---|
| sagnbót | van |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvanhelgastu vanhelgaðistu þúvanhelgistu vanhelgaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvanhelgarðu vanhelgaðirðu þúvanhelgirðu vanhelgaðirðu
þiðvanhelgiði vanhelguðuði þiðvanhelgiði vanhelguðuði