veita
sagnorð
Aukafletta
- veitast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveitiveittiégveitiveitti
þúveitirveittirþúveitirveittir
húnveitirveittihúnveitiveitti
viðveitumveittumviðveitumveittum
þiðveitiðveittuðþiðveitiðveittuð
þauveitaveittuþauveitiveittu
það, mérveitirveittiþað, mérveitiveitti
| nafnháttur | veita |
|---|---|
| sagnbót | veitt |
| boðháttur eintölu | veittu |
| boðháttur fleirtölu | veitið |
| stýfður boðháttur | veit |
| lýsingarháttur nútíðar | veitandi |
kk.kvk.hk.
nf.veitturveittveitt
þf.veittanveittaveitt
þgf.veittumveittriveittu
ef.veittsveittrarveitts
nf.veittirveittarveitt
þf.veittaveittarveitt
þgf.veittum
ef.veittra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveitistveittistégveitistveittist
þúveitistveittistþúveitistveittist
húnveitistveittisthúnveitistveittist
viðveitumstveittumstviðveitumstveittumst
þiðveitistveittustþiðveitistveittust
þauveitastveittustþauveitistveittust
mérveitistveittistmérveitistveittist
| nafnháttur | veitast |
|---|---|
| sagnbót | veist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveitistuveittistuþúveitistuveittistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveitirðuveittirðuþúveitirðuveittirðu
þiðveitiðiveittuðiþiðveitiðiveittuði