veita
sagnorð
sjá einnig veita nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli og þolfalli láta (e-ð) af hendi (við e-n), láta (e-n) hafa (e-ð)
- forsetinn veitti henni orðu
- bankinn veitir lán til húsnæðiskaupa
- hann veitti manninum þungt höfuðhögg
- forstjórinn veitti henni áminningu
- stofnunin hefur ekki veitt neinar upplýsingar
- bókasafnið veitir góða þjónustu
veita sér þetta
láta þetta eftir sér, kaupa sér þetta
- þau eru fátæk og geta ekki veitt sér mikið
veita þessu athygli/eftirtekt
taka eftir þessu
- ég veitti ræðu biskupsins enga athygli
- 2.
með þágufalli og þolfalli gefa (e-m) veitingar (einkum vín)
- hann veitti gestunum vín og pinnamat
- hún veitti vel í afmælisveislunni
- 3.
með þágufalli láta vatn renna yfir akur
- vatninu er veitt á akrana
- 4.
með þolfalli veita viðnám/mótspyrnu
viðhafa, sýna viðnám eða mótspyrnu
- þjófarnir veittu ekkert viðnám við handtökuna
- 5.
frumlag í þágufalli ganga (vel eða illa, í viðureign)
- Rússum veitti betur í fyrri hálfleik
- 6.
það veitir ekki af þessu
það er þörf á þessu, það er hægt að nota þetta
- það veitir ekki af að ryksuga gólfið
með þágufalli mér veitir ekki af hvíld
ég þarf að fá hvíld, ég get notað hvíld
- honum veitir sannarlega ekki af nýjum sokkum
sjá veitast
Tengd orð
Beyging
veitti veitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveitiveittiégveitiveitti
þúveitirveittirþúveitirveittir
húnveitirveittihúnveitiveitti
viðveitumveittumviðveitumveittum
þiðveitiðveittuðþiðveitiðveittuð
þauveitaveittuþauveitiveittu
það, mérveitirveittiþað, mérveitiveitti
| nafnháttur | veita |
|---|---|
| sagnbót | veitt |
| boðháttur eintölu | veittu |
| boðháttur fleirtölu | veitið |
| stýfður boðháttur | veit |
| lýsingarháttur nútíðar | veitandi |
kk.kvk.hk.
nf.veitturveittveitt
þf.veittanveittaveitt
þgf.veittumveittriveittu
ef.veittsveittrarveitts
nf.veittirveittarveitt
þf.veittaveittarveitt
þgf.veittum
ef.veittra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveitistveittistégveitistveittist
þúveitistveittistþúveitistveittist
húnveitistveittisthúnveitistveittist
viðveitumstveittumstviðveitumstveittumst
þiðveitistveittustþiðveitistveittust
þauveitastveittustþauveitistveittust
mérveitistveittistmérveitistveittist
| nafnháttur | veitast |
|---|---|
| sagnbót | veist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveitistuveittistuþúveitistuveittistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveitirðuveittirðuþúveitirðuveittirðu
þiðveitiðiveittuðiþiðveitiðiveittuði