bann
sagnorð bann-syngja með þolfalli gamalt
bannfæra (e-n)
Beyging
‑syng ‑söng ‑sungum ‑sungið beygist eins og syngja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbannsyng bannsöng égbannsyngi bannsyngi
þúbannsyngur bannsöngst þúbannsyngir bannsyngir
húnbannsyngur bannsöng húnbannsyngi bannsyngi
viðbannsyngjum bannsungum viðbannsyngjum bannsyngjum
þiðbannsyngið bannsunguð þiðbannsyngið bannsyngjuð
þaubannsyngja bannsungu þaubannsyngi bannsyngju
| nafnháttur | bann |
|---|---|
| sagnbót | bann |
| boðháttur eintölu | bann |
| boðháttur fleirtölu | bann |
| stýfður boðháttur | bann |
| lýsingarháttur nútíðar | bann |
kk.kvk.hk.
nf.bannsunginn bannsungin bannsungið
þf.bannsunginn bannsungna bannsungið
þgf.bannsungnum bannsunginni bannsungnu
ef.bannsungins bannsunginnar bannsungins
nf.bannsungnir bannsungnar bannsungin
þf.bannsungna bannsungnar bannsungin
þgf.bannsungnum
ef.bannsunginna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbannsyngurðu bannsöngstu þúbannsyngirðu bannsyngirðu
þiðbannsyngiði bannsunguði þiðbannsyngiði bannsyngjuði