baráttu
nafnorð, karlkyn
baráttu-maður
sá eða sú sem berst fyrir málstað sem hann trúir á
- þau eru baráttumenn fyrir sjálfstæði landsins
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.baráttumaður baráttumaðurinn nf.baráttumenn baráttumennirnir
þf.baráttumann baráttumanninn þf.baráttumenn baráttumennina
þgf.baráttumanni baráttumanninum þgf.baráttumönnum baráttumönnunum
ef.baráttumanns baráttumannsins ef.baráttumanna baráttumannanna