barn
lýsingarorð barn-laus , beyging: kvenkyn barnlaus, hvorugkyn barnlaust
sem á ekki barn
- þau voru sjálf barnlaus en tóku fósturbarn
Tengd orð
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.barnlaus barnlaus barnlaust
þf.barnlausan barnlausa barnlaust
þgf.barnlausum barnlausri barnlausu
ef.barnlauss barnlausrar barnlauss
nf.barnlausir barnlausar barnlaus
þf.barnlausa barnlausar barnlaus
þgf.barnlausum
ef.barnlausra
nf.barnlausi barnlausa barnlausa
aukaföllbarnlausa barnlausu barnlausa
öll föllbarnlausu
öll föllbarnlausari barnlausari barnlausara
öll föllbarnlausari
kk.kvk.hk.
nf.barnlausastur barnlausust barnlausast
þf.barnlausastan barnlausasta barnlausast
þgf.barnlausustum barnlausastri barnlausustu
ef.barnlausasts barnlausastrar barnlausasts
nf.barnlausastir barnlausastar barnlausust
þf.barnlausasta barnlausastar barnlausust
þgf.barnlausustum
ef.barnlausastra
nf.barnlausasti barnlausasta barnlausasta
aukaföllbarnlausasta barnlausustu barnlausasta
öll föllbarnlausustu