barns aldur
nafnorð, karlkyn
barns-aldur
bernska, æviskeið barns
- hann er vart kominn af barnsaldri
vera enn á barnsaldri
- strax á barnsaldri fór að bera á sjúkdómi hans
Skyld orð
- bernskualdur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑aldurs nefnifall fleirtölu ‑aldrar beygist eins og aldur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.barnsaldur barnsaldurinn nf.barnsaldrar barnsaldrarnir
þf.barnsaldur barnsaldurinn þf.barnsaldra barnsaldrana
þgf.barnsaldri barnsaldrinum þgf.barnsöldrum barnsöldrunum
ef.barnsaldurs barnsaldursins ef.barnsaldra barnsaldranna