beiða
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli og eignarfalli gamalt biðja (e-n) (e-s)
- hún beiddi um vatn að drekka
- 2.
(um kýr og kindur) vera fús til eðlunar
sjá beiðast
Beyging
beiddi beitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbeiðibeiddiégbeiðibeiddi
þúbeiðirbeiddirþúbeiðirbeiddir
húnbeiðirbeiddihúnbeiðibeiddi
viðbeiðumbeiddumviðbeiðumbeiddum
þiðbeiðiðbeidduðþiðbeiðiðbeidduð
þaubeiðabeidduþaubeiðibeiddu
| nafnháttur | beiða |
|---|---|
| sagnbót | beitt |
| boðháttur eintölu | beiddu |
| boðháttur fleirtölu | beiðið |
| stýfður boðháttur | beið |
| lýsingarháttur nútíðar | beiðandi |
kk.kvk.hk.
nf.beiddurbeiddbeitt
þf.beiddanbeiddabeitt
þgf.beiddumbeiddribeiddu
ef.beiddsbeiddrarbeidds
nf.beiddirbeiddarbeidd
þf.beiddabeiddarbeidd
þgf.beiddum
ef.beiddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbeiðistbeiddistégbeiðistbeiddist
þúbeiðistbeiddistþúbeiðistbeiddist
húnbeiðistbeiddisthúnbeiðistbeiddist
viðbeiðumstbeiddumstviðbeiðumstbeiddumst
þiðbeiðistbeiddustþiðbeiðistbeiddust
þaubeiðastbeiddustþaubeiðistbeiddust
| nafnháttur | beiðast |
|---|---|
| sagnbót | beiðst |