beygingarending

nafnorð, kvenkyn

beygingar-ending málfræði

ending sem bætist aftan á orðstofn til að marka ákveðið fall orðsins, kyn, tíð o.s.frv.

Skyld orð

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑endingar nefnifall fleirtölu ‑endingar beygist eins og ending