beygja
sagnorð
sjá einnig beygja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
víkja til hægri eða vinstri
- ef þú beygir til hægri sérðu pósthúsið fljótlega
- vegurinn beygir til norðurs við brúna
- 2.
með þolfalli láta e-ð verða bogið, láta e-ð bogna
- ég gat beygt járnið með báðum höndum
- hann beygði fæturna og rétti svo úr sér
- 3.
beygja sig
kreppa líkamann á liðamótum
- hún beygði sig eftir pennanum á gólfinu
beygja sig undir vald konungs
- 4.
beygja af
fara að gráta
- 5.
með þolfalli málfræði breyta orði eftir kyni, tölu, falli, persónu, tíð, hætti eða mynd
- börnin voru látin beygja nokkur nafnorð
- hann kann ekki að beygja orðið 'kýr'
sjá beygjast
Tengd orð
Beyging
beygði beygt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbeygibeygðiégbeygibeygði
þúbeygirbeygðirþúbeygirbeygðir
húnbeygirbeygðihúnbeygibeygði
viðbeygjumbeygðumviðbeygjumbeygðum
þiðbeygiðbeygðuðþiðbeygiðbeygðuð
þaubeygjabeygðuþaubeygibeygðu
| nafnháttur | beygja |
|---|---|
| sagnbót | beygt |
| boðháttur eintölu | beygðu |
| boðháttur fleirtölu | beygið |
| stýfður boðháttur | beyg |
| lýsingarháttur nútíðar | beygjandi |
kk.kvk.hk.
nf.beygðurbeygðbeygt
þf.beygðanbeygðabeygt
þgf.beygðumbeygðribeygðu
ef.beygðsbeygðrarbeygðs
nf.beygðirbeygðarbeygð
þf.beygðabeygðarbeygð
þgf.beygðum
ef.beygðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbeygistbeygðistégbeygistbeygðist
þúbeygistbeygðistþúbeygistbeygðist
húnbeygistbeygðisthúnbeygistbeygðist
viðbeygjumstbeygðumstviðbeygjumstbeygðumst
þiðbeygistbeygðustþiðbeygistbeygðust
þaubeygjastbeygðustþaubeygistbeygðust
| nafnháttur | beygjast |
|---|---|
| sagnbót | beygst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbeygistubeygðistuþúbeygistubeygðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbeygirðubeygðirðuþúbeygirðubeygðirðu
þiðbeygiðibeygðuðiþiðbeygiðibeygðuði