Yrða

beygja

sagnorð

sjá einnig beygja nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    víkja til hægri eða vinstri

    • ef þú beygir til hægri sérðu pósthúsið fljótlega
    • vegurinn beygir til norðurs við brúna
  2. 2.

    með þolfalli láta e-ð verða bogið, láta e-ð bogna

    • ég gat beygt járnið með báðum höndum
    • hann beygði fæturna og rétti svo úr sér
  3. 3.
    • beygja sig

      kreppa líkamann á liðamótum

      • hún beygði sig eftir pennanum á gólfinu
    • beygja sig undir vald konungs

  4. 4.
    • beygja af

      fara að gráta

  5. 5.

    með þolfalli málfræði breyta orði eftir kyni, tölu, falli, persónu, tíð, hætti eða mynd

    • börnin voru látin beygja nokkur nafnorð
    • hann kann ekki að beygja orðið 'kýr'

sjá beygjast

Tengd orð

Beyging

beygði beygt