blað burður
nafnorð, karlkyn
blað-burður
það að bera út blöð til áskrifenda
- ég útvegaði mér sjálfur vinnuna við blaðburðinn
Beyging
eignarfall eintölu ‑burðar beygist eins og burður
eintala
án greinismeð greini
nf.blaðburður blaðburðurinn
þf.blaðburð blaðburðinn
þgf.blaðburði blaðburðinum
ef.blaðburðar blaðburðarins