blekkja
sagnorð með þolfalli
gefa (e-m) ósannar upplýsingar, villa um fyrir (e-m)
- það er auðvelt að blekkja hana
- sölumenn hafa stundum blekkt fólk
- útlit hans blekkti mig um stund
sjá blekkjast
Tengd orð
Beyging
blekkti blekkt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblekkiblekktiégblekkiblekkti
þúblekkirblekktirþúblekkirblekktir
húnblekkirblekktihúnblekkiblekkti
viðblekkjumblekktumviðblekkjumblekktum
þiðblekkiðblekktuðþiðblekkiðblekktuð
þaublekkjablekktuþaublekkiblekktu
| nafnháttur | blekkja |
|---|---|
| sagnbót | blekkt |
| boðháttur eintölu | blekktu |
| boðháttur fleirtölu | blekkið |
| stýfður boðháttur | blekk |
| lýsingarháttur nútíðar | blekkjandi |
kk.kvk.hk.
nf.blekkturblekktblekkt
þf.blekktanblekktablekkt
þgf.blekktumblekktriblekktu
ef.blekktsblekktrarblekkts
nf.blekktirblekktarblekkt
þf.blekktablekktarblekkt
þgf.blekktum
ef.blekktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblekkistblekktistégblekkistblekktist
þúblekkistblekktistþúblekkistblekktist
húnblekkistblekktisthúnblekkistblekktist
viðblekkjumstblekktumstviðblekkjumstblekktumst
þiðblekkistblekktustþiðblekkistblekktust
þaublekkjastblekktustþaublekkistblekktust
| nafnháttur | blekkjast |
|---|---|
| sagnbót | blekkst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblekkistublekktistuþúblekkistublekktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblekkirðublekktirðuþúblekkirðublekktirðu
þiðblekkiðiblekktuðiþiðblekkiðiblekktuði