blend
nafnorð, karlkyn
blend-ingur
Merkingar
- 1.
blanda af e-u tvennu eða fleiru, sambland
- hann talaði blending af dönsku og sænsku
- 2.
kynblendingur
- hundurinn er blendingur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu blend
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.blendingur blendingurinn nf.blendingar blendingarnir
þf.blending blendinginn þf.blendinga blendingana
þgf.blendingi blendingnum þgf.blendingum blendingunum
ef.blendings blendingsins ef.blendinga blendinganna