boga
nafnorð, karlkyn
boga-hestur
sérstakt fimleikatæki, aflangur búkki með tveimur handarhöldum sem gerðar eru æfingar á
Beyging
eignarfall eintölu ‑hests nefnifall fleirtölu ‑hestar beygist eins og hestur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.bogahestur bogahesturinn nf.bogahestar bogahestarnir
þf.bogahest bogahestinn þf.bogahesta bogahestana
þgf.bogahesti bogahestinum þgf.bogahestum bogahestunum
ef.bogahests bogahestsins ef.bogahesta bogahestanna