hestur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
stórt hófdýr, áður fararskjóti og burðardýr, nú einkum haft til útreiða
- 2.
aflangur búkki á fótum, einkum til að stökkva yfir eða fyrir fimleika (þá oftast með handarhöldum), bogahestur
Orðasambönd
ríða ekki feitum hesti frá þeim viðskiptum
fara ekki vel út úr viðskiptunum, fá lítið út úr þeim
setja sig á háan hest
vera fullur af yfirlæti, þykjast mikill
keppendurnir leiða saman hesta sína
þeir eigast við, heyja keppni eða baráttu
- stjórnmálamenn leiddu saman hesta sína í sjónvarpsþættinum
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu hests nefnifall fleirtölu hestar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hesturhesturinnnf.hestarhestarnir
þf.hesthestinnþf.hestahestana
þgf.hestihestinumþgf.hestumhestunum
ef.hestshestsinsef.hestahestanna