borgunar maður
nafnorð, karlkyn
borgunar-maður
sá eða sú sem getur borgað
vera (ekki) borgunarmaður fyrir þessu
vera (ekki) fær um að borga e-ð, hafa (ekki) efni á að borga það
- ég vona bara að þú sért borgunarmaður fyrir brotnu rúðunni
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.borgunarmaður borgunarmaðurinn nf.borgunarmenn borgunarmennirnir
þf.borgunarmann borgunarmanninn þf.borgunarmenn borgunarmennina
þgf.borgunarmanni borgunarmanninum þgf.borgunarmönnum borgunarmönnunum
ef.borgunarmanns borgunarmannsins ef.borgunarmanna borgunarmannanna