breiða
sagnorð með þolfalli
sjá einnig breiða nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
þenja (e-ð) út, láta (e-ð) taka mikið pláss
- hún breiðir handklæði á grasið
- við breiddum plast yfir smurða brauðið
- það var erfitt að breiða úr kortinu í bílnum
breiða úr sér
þenja sig út, taka mikið pláss
- eldurinn var byrjaður að breiða úr sér
- hún breiddi úr sér í sófanum með dótið sitt
breiða út vængina
þenja þá út
- hún breiddi út faðminn á móti mér
- 2.
breiða út fréttina
dreifa henni
- þeir hafa breitt út sögur um draugagang í húsinu
- 3.
breiða yfir mistökin
(reyna að) fela mistökin
sjá breiðast
Beyging
breiddi breitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbreiðibreiddiégbreiðibreiddi
þúbreiðirbreiddirþúbreiðirbreiddir
húnbreiðirbreiddihúnbreiðibreiddi
viðbreiðumbreiddumviðbreiðumbreiddum
þiðbreiðiðbreidduðþiðbreiðiðbreidduð
þaubreiðabreidduþaubreiðibreiddu
| nafnháttur | breiða |
|---|---|
| sagnbót | breitt |
| boðháttur eintölu | breiddu |
| boðháttur fleirtölu | breiðið |
| stýfður boðháttur | breið |
| lýsingarháttur nútíðar | breiðandi |
kk.kvk.hk.
nf.breiddurbreiddbreitt
þf.breiddanbreiddabreitt
þgf.breiddumbreiddribreiddu
ef.breiddsbreiddrarbreidds
nf.breiddirbreiddarbreidd
þf.breiddabreiddarbreidd
þgf.breiddum
ef.breiddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbreiðistbreiddistégbreiðistbreiddist
þúbreiðistbreiddistþúbreiðistbreiddist
húnbreiðistbreiddisthúnbreiðistbreiddist
viðbreiðumstbreiddumstviðbreiðumstbreiddumst
þiðbreiðistbreiddustþiðbreiðistbreiddust
þaubreiðastbreiddustþaubreiðistbreiddust
| nafnháttur | breiðast |
|---|---|
| sagnbót | breiðst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbreiðistubreiddistuþúbreiðistubreiddistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbreiðirðubreiddirðuþúbreiðirðubreiddirðu
þiðbreiðiðibreidduðiþiðbreiðiðibreidduði