brennu vargur
nafnorð, karlkyn
brennu-vargur
sá eða sú sem kveikir í, öðrum til ama eða tjóns
- brennuvargur kveikti í kofanum
Samheiti
- íkveikjubrjálæðingur,
- íkveikjumaður
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑vargs nefnifall fleirtölu ‑vargar beygist eins og vargur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.brennuvargur brennuvargurinn nf.brennuvargar brennuvargarnir
þf.brennuvarg brennuvarginn þf.brennuvarga brennuvargana
þgf.brennuvargi brennuvarginum / brennuvargnum þgf.brennuvörgum brennuvörgunum
ef.brennuvargs brennuvargsins ef.brennuvarga brennuvarganna